Krenuti u okrilje nedirnutog šumskog područja znači doći u šume Istočnog Sarajeva, odnosno, Jahorine, Romanije i Trebevića. To je doživljaj najviših ekoloških i bioloških raznolikosti koje svaki stanovnik ovog područja cijeni, čuva, ali i nudi kao mogućnost opuštanja i aktivnog odmora.

Na području Jahorine, Romanije i Trebevića preovlađuje crnogorična šuma. Neke jasne granice između vegetacionog pokrivača nema, jer se dešava da bukva raste i na nadmorskoj visini od 1750 m. Na visini od 1100 do 1700 m raste crnogorična šuma, prošarana bukvom i javorom. Viši predjeli obrasli su klekovim grmljem.

Na granici šumskog planinskog pojasa raste bor, poznat kao drvo koje odolijeva vremenu. Iznad visine od 1800 m je stanište polegle klekovače. Subalpske livade i pašnjaci zauzimaju prostranstva od 1600 do 1916 m nadmorske visine ( Jahorina ). Vrhovi Jahorine su obrasli travom sinjevinom, veoma kvalitetnom za ispašu, pa se meso i mliječni proizvodi sa ove regije smatraju specijalitetima. Pojasi livada i pašnjaka stanište su brojnih ljekovitih biljaka. S obzirom da je u pitanju krečnjačka podloga, ove biljke bogate su kalcijumom koji poboljšava čvrstoću kostiju. Crni šljez, lincura, smreka, kantarion, hajdučka trava, majčina dušica, nana,… samo su neke od njih, a područje Jahorine, Romanije i Trebevića obiluje šumskim jagodama, borovnicama, malinama i kupinama.